㋞ツپـروانہ ها ツ㋞

ღミ*•●☆ミ بیایید با پــروانــہ ها هـ،ـم صح ـبت شویـ...ـم ミ☆●•*ミღ

صفحه اصلی | آرشيو مطالب | تماس با من | وبلاگ رسانه |

Template

يكي را دوست ميدارم ،

ولي افسوس ، او هرگز نمي داند .

نگاهش مي كنم شايد بخواند

از نگاه من كه

او را دوست مي دارم .

ولي افسوس ،

او هرگز نگاهم را نمي خواند .

به برگ گل نوشتم كه من

او را دوست مي دارم .

ولي افسوس ،

او برگ گل را به زلف كودكي آويخت تا اورا بخنداند .

به مهتاب گفتم اي مهتاب ،

سر راهت به كوي او سلام من را

سان و گو كه

او را دوست مي دارم .

ولي افسوس ،

يكي ابر سيه آمد ز ره روي ماه تابان را بپوشانيد .

صبا را ديدم و گفتم ، صبا دستم به دامانت ،

بگو ازمن به دلدارم كه

او را دوست مي دارم .

ولي افسوس ،

ز ابر تيره برقي جست و قاصد را ميان ره بسوزانيد .

كنون وامانده از هر جا دگر با

خود كنم نجوا ،

يكي را دوست مي دارم ،

ولي افسوس ،

او هرگز نمي داند !!!

\|	نوشته شده توسط .ღ.آنجـ،ـلے .ღ.

ديرگاهيست كه تنها شده ام,

قصه غربت صحراشده ام,

وسعت درد فقط سهم من است

بازهم قسمت غمها شده ام ,

ديگرآينه زمن بي خبراست,

كه اسير شب يلداشده ام,

من كه بي تاب شقايق بودم ,

همدم سردي يخ هاشده ام.

\|	نوشته شده توسط .ღ.آنجـ،ـلے .ღ.

تو+ عشق = زندگي

زندگي + تو= آرامش

من - تو= ديونگي

عشق+ ديونگي = تو

زندگي - تو = مرك

\|	نوشته شده توسط .ღ.آنجـ،ـلے .ღ.

Give all to love;
Obey thy heart;
Friends, kindred, days,
Estate, good-fame,
Plans, credit, and the Muse,-
Nothing refuse.
'Tis a brave master;
Let it have scope:
Follow it utterly,
Hope beyond hope:
High and more high
It dives into noon,
With wing unspent,
Untold intent;
But it is a god,
Knows its own path,
And the outlets of the sky.
It was not for the mean;
It requireth courage stout,
Souls above doubt,
Valor unbending;
It will reward,-
They shall return
More than they were,
And ever ascending.
Leave all for love;
Yet, hear me, yet,
One word more thy heart behoved,
One pulse more of firm endeavor,-
Keep thee today,
To-morrow, forever,
Free as an Arab
Of thy beloved.
Cling with life to the maid;
But when the surprise,
First vague shadow of surmise
Flits across her bosom young
Of a joy apart from thee,
Free be she, fancy-free;
Nor thou detain her vesture's hem,
Nor the palest rose she flung
From her summer diadem.
Though thou loved her as thyself,
As a self of purer clay,
Tho' her parting dims the day,
Stealing grace from all alive,
Heartily know,
When half-gods go,

\|	نوشته شده توسط .ღ.آنجـ،ـلے .ღ.

تو خواهی رفت

تو خواهی برد با خود آرزويم را

اميدم را شب رويايی و روز سپيدم را

تو خواهی رفت

و من بر جای خواهم ماند

با دنيايی از حسرت دلی غمگين

نگاهی منتظر تصوير ايامی خوش و شيرين

تو خواهی رفت

تو با آن چشمان نافذ وعسل رنگت

با آن گام های تند و خوش آهنگ

خواهی رفت

از آن پس آسمان من ديگر آبی نخواهد بود

به باغ گونه ام هرگز گل شادی نخواهد رست

نخواهد ساخت

نرگس های عطر آگين مرا سر مست

تو خواهی رفت و من دیگر نخواهم بود

تو خواهی رفت و من ديگر نخواهم زيست